Rubber en siliconen uit kunststof verwijderen: wrijving, elektrostatisch of dichtheid

Wanneer rubber of siliconen kunststofmaalgoed verontreinigt, kunnen drie methoden worden ingezet: dichtheidsscheiding, elektrostatische scheiding en wrijving-elasticiteitsscheiding. Ze zijn niet onderling uitwisselbaar. Elke methode gebruikt een andere materiaaleigenschap, verwijdert andere verontreinigingen en faalt bij stromen die een andere methode wel aankan. Een verkeerde keuze is vaak de reden dat rubber achterblijft in vlokken die als prime materiaal verkocht zouden moeten worden. Deze gids vergelijkt de drie routes voor rubber, siliconen en EPDM in harde kunststof.

Lees voor de materiaalkundige achtergrond de aanvullende gids over siliconen, rubber en kunststof. Hier gaat het om de keuze van apparatuur.

De drie methoden in één overzicht

Methode	Sorteert op	Sterkste toepassing	Belangrijkste beperking
Dichtheid (zink-drijf)	Gewicht in water	Hoofdharsen splitsen: PP/PE drijven, ABS/PS/PET zinken	Siliconen en rubber met overlappende dichtheid
Elektrostatisch	Oppervlaktelading	Droge harde kunststoffen met vergelijkbare dichtheid scheiden, zoals ABS/PS	Vochtige, stoffige, grove of gecoate voeding
Wrijving-elasticiteit	Grip en terugvering	Elastisch rubber, siliconen en elastomeren uit harde vlokken halen	Grote splitsing tussen twee harde kunststoffen

Kort gezegd: dichtheid splitst de hoofdfamilies, elektrostatisch scheidt harde kunststoffen die dichtheid niet uit elkaar haalt en wrijving-elasticiteit verwijdert elastische verontreinigingen. In echte zuiveringslijnen worden vaak meerdere methoden gecombineerd.

Een zink-drijf scheidingstank brengt vlokken in water en sorteert ze op drijven of zinken. Het is een voordelige stap met hoge capaciteit die lichte polyolefinen, PP en PE, goed scheidt van zwaardere kunststoffen zoals ABS, PS en PET.

De beperking zit precies bij rubber en siliconen. Uitgeharde siliconen liggen rond 1,1–1,2 g/cm³ en veel rubbers vallen in hetzelfde gebied als de kunststof die u wilt reinigen. Een siliconendeeltje en een ABS-vlok kunnen dus beide zinken. Dichtheidssortering is belangrijk voor de hoofdsplitsing, maar ziet geen verschil tussen een elastomeer en een harde kunststof met vergelijkbaar soortelijk gewicht.

Belangrijkste conclusie: gebruik zink-drijf voor harsfamilies met een verschillend gewicht, niet voor het verwijderen van rubber of siliconen. Door overlappende dichtheden blijven ze in het product.

Elektrostatische scheiding: nauwkeurig tussen kunststoffen, kritisch op de voeding

Een tribo-elektrostatische separator laadt deeltjes door contactwrijving en laat ze daarna door een sterk elektrisch veld vallen. Tegengestelde ladingen worden naar verschillende uitgangen afgebogen. De methode is sterk bij twee harde kunststoffen met vrijwel dezelfde dichtheid, zoals ABS en PS, die in water beide zinken.

De voedingsconditie bepaalt het resultaat. Vlokken moeten droog, schoon, fijn, gelijkmatig van maat en vrij van coatings zijn. Vocht, stof, etiketten en additieven maskeren het ladingsverschil. Daarom is dit een afwerkstap voor een voorbereid harspaar, geen eerste reiniger voor vuil gemengd maalgoed. Bij rubber en siliconen kan de methode in bepaalde droge stromen helpen, maar ze maakt zelden zelfstandig de scheiding tussen elastomeer en harde kunststof.

Wrijving-elasticiteit: gemaakt voor de rubber- en siliconenscheiding

Een wrijving-elasticiteitsseparator sorteert op de eigenschappen die rubber en siliconen echt van harde kunststof onderscheiden: oppervlaktewrijving en terugvering. Droge vlokken worden dun verdeeld over roterende spindels. Harde kunststof is hard en wrijvingsarm en glijdt naar de schone uitgang. Elastische siliconen en rubber grijpen het oppervlak en bewegen naar een rubberrijke uitgang. Het proces is mechanisch, zonder water, chemicaliën of warmte.

Deze methode pakt aan wat de andere twee missen. Dichtheid ziet het materiaal niet wanneer de gewichten overlappen en elektrostatische scheiding is niet rond elasticiteit ontworpen. Op droge, voorgezeefde vlokken van één hars brengt wrijving-elasticiteit het rubbergehalte doorgaans onder 2%, ongeveer 98% kunststofzuiverheid. Een tweede doorgang kan dit verder verlagen. Daarvoor is de siliconen-rubber separator bedoeld.

Welke methode past bij welk probleem?

Koppel de methode aan de verontreiniging en de toestand van de stroom:

Gebruik dichtheid voor de eerste splitsing van hoofdharsen, bijvoorbeeld PP/PE van ABS/PS/PET in een gemengde waslijn. Deze voordelige stap hoort vroeg in het proces.

Gebruik elektrostatisch voor twee harde kunststoffen met een vergelijkbare dichtheid, zoals ABS en PS, wanneer de vlokken al droog, schoon en goed geklasseerd zijn. Dit is een nauwkeurige kunststof-kunststofscheiding, geen specifieke rubberverwijderaar.

Gebruik wrijving-elasticiteit wanneer de verontreiniging elastisch is: rubber, siliconen, EPDM, NBR of schuim. Van deze drie is dit de methode die voor die scheiding is gebouwd.

Combineer de methoden bij complexe stromen. Een gebruikelijke volgorde is: zink-drijf voor de hoofdharsen → wrijving-elasticiteit voor elastomeren → elektrostatisch voor de laatste kunststof-kunststofzuivering.

De plaats van elke methode in een echte lijn

In een recyclinglijn staan de scheiders na verkleining en wassen, op droge vlokken en vóór pelletiseren. Dichtheidsscheiding maakt deel uit van de wasstap. Wrijving-elasticiteit heeft schoon, droog materiaal nodig, omdat vocht en stof het wrijvingsverschil maskeren. Elektrostatische scheiding komt als laatste voor een voorbereid harspaar.

De praktische fout is verwachten dat één machine alle drie de taken uitvoert. Een zink-drijftank verwijdert geen siliconen, een elektrostatische separator reinigt geen vuil gemengd maalgoed en een wrijvingsseparator is niet bedoeld om ABS van PS te scheiden. Zie voor de volledige werkwijze siliconen en rubber uit kunststofmaalgoed scheiden.

Veelgestelde vragen

Kan een zink-drijftank rubber of siliconen verwijderen?

Niet betrouwbaar. Uitgeharde siliconen rond 1,1–1,2 g/cm³ en veel rubbers overlappen met ABS, PS en PET. Ze zinken samen. Zink-drijf scheidt harsfamilies, geen elastomeren met een vergelijkbare dichtheid.

Is elektrostatische scheiding geschikt om rubber te verwijderen?

Ze werkt het sterkst bij twee harde kunststoffen met vergelijkbare dichtheid, zoals ABS en PS, op schone droge vlokken. Rubber en siliconen zijn elastisch en laden niet hetzelfde op. Wrijving-elasticiteit is daarom directer voor deze taak.

Wat is de beste manier om siliconen en rubber uit maalgoed te halen?

Voor elastische verontreinigingen is een wrijving-elasticiteitsseparator de meest directe methode, omdat deze op grip en terugvering sorteert. Op droge vlokken van één hars blijft doorgaans minder dan 2% rubber over. Dichtheid en elektrostatisch lossen andere scheidingen op.

Zijn meerdere scheidingsmethoden nodig?

Vaak wel. Een complexe stroom gebruikt meestal zink-drijf voor de hoofdharsen, wrijving-elasticiteit voor rubber en siliconen en elektrostatisch voor de laatste kunststof-kunststofscheiding. Elke methode verwijdert wat de andere niet kan onderscheiden.

Samenvatting

Dichtheid, elektrostatisch en wrijving-elasticiteit lossen drie verschillende problemen op. Dichtheid splitst harsfamilies maar ziet elastomeren met een vergelijkbaar gewicht niet. Elektrostatisch scheidt vergelijkbare harde kunststoffen nauwkeurig, maar vraagt voorbereide voeding en is niet voor elastische materialen ontworpen. Wrijving-elasticiteit verwijdert rubber en siliconen uit harde vlokken op basis van grip en terugvering. Een sterke lijn zet elke methode op de juiste plaats.

Wanneer rubber of siliconen de waarde van verder schoon maalgoed verlaagt, kunt u Rumtoo een monster sturen. We testen het op een siliconen-rubber separator, meten het haalbare rubbergehalte en baseren het voorstel op het testresultaat.